Japońska sztuka układania kwiatów

sztuka_ikebanaIkebana, to najkrócej mówiąc japońska sztuka układania kwiatów. Wraz z ikebaną, rozwinęły się inne dziedziny takie jak: architektoniczny styl shoin-zukuri, ceremonia herbaciana (chanoyu), teatr nō, projektowanie ogrodów.
Autorami tego rozwoju byli doradcy ds. estetyki, zatrudniani przez panów feudalnych i siogunów. Musieli oni pełnić rolę arbitrów w dziedzinie poezji, malarstwa, dekoracji wnętrz, ogrodnictwa, oceniania dzieł sztuki użytkowej. Musieli oni być biegłymi w wykwintnej konwersacji, mieć nienaganne maniery i często pełnili rolę „panów do towarzystwa”.

Style ikebany

Przez wieki stworzono wiele stylów. Powstało też wiele szkół układania kwiatów. Za prekursora ikebany uważany jest pewien mnich żyjący w XV wieku. Jego szkoła, Ikenobō-ryū, od czterdziestu pięciu pokoleń popularyzuje styl rikka, co w dosłownym tłumaczeniu brzmi styl stojących kwiatów. Rikka częściowo łączy się ze stylem chabana. Chabana to,ascetycznysposób aranżowania kwiatów  w pomieszczeniu przeznaczonym do ceremonii herbacianej.

Początek wielu popularnym dziś kierunkom dał styl nageire-bana (’kwiaty wrzucane’ do naczynia, wazonu).
W okresie Meiji szkoła Ohara-ryū wprowadziła styl mori-bana. który dzieli się na trzy grupy.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.